728-pixel-x-90-2-learn
728-pixel-x-90
<< >>

അയൽവീട്

 കവിത:സ്വപ്നാ നായര്‍ 

അടഞ്ഞു കിടക്കുന്ന
വീടിന്റെ മുറ്റത്തു
വെറുതെ നില്ക്കുന്നു നായ
തല ചെരിച്ചും കുടഞ്ഞും
പതിയെ മണത്തു നടക്കുന്നു

ഒരുനാൾ വന്നു പാർത്തൊരു

കുടുംബത്തെ ചൊല്ലിയോ
തിന്ന ചോറിൻ നന്ദിയോർത്തോ
വെറുതെ തിരിഞ്ഞു നടക്കുന്നു

വേര് തെളിഞ്ഞുണങ്ങിയ ചെടി
പൊട്ടിയ ജനാലകൾ
കരിയിലകൾ മൂടി മറഞ്ഞ
പഴയൊരസ്ഥിത്തറയെ വലംവച്ച്
അടഞ്ഞ വാതിലിൻ കുറുകെ
കിടക്കുന്നു ,തല ചായ്ക്കുന്നു നായ

കടന്നു പോയവർ
തിരികെ വരില്ലിനി
തുറക്കില്ല വാതിൽ
ഭ്രാന്തമീ ഓർമ്മകൾ
മണത്തു മണത്തീ
വരാന്തയിൽ കിടക്കുക
പുതിയ താമസക്കാരെത്തുവോളം

ഒരു മണത്താൽ കിളിര്ക്കുന്നു
ഓര്മ്മകളത്രയും
കിതപ്പും
മുറിവേറ്റ കാലവും
വലിച്ചേന്തി കുരച്ചു തളര്ന്നതിൻ
നോവും നനവും

പൊടിക്കാറ്റടിക്കുന്നു
കമ്പിവേലിയ്ക്കപ്പുറം
അയൽവീടിൻ ചിത്രം മായുന്നു
മാന്തി നിർത്തിയതിൻ ബാക്കി വാതിലിൽ
നഖത്താൽ കോറിയും,മോങ്ങിയും
പുറത്തു ചുരുണ്ടു കൂടുന്നു
നായ പിന്നെയും.

Leave a Reply